جفا مکن که جفا رسم دلربایی نیست

جدا مشو که مرا طاقت جدایی نیست

گرچه رفتی از برم اما فراموشم مکن

با غمت ای آشنا هر شب هم آغوشم مکن

ترا با غیر می بینم صدایم در نمی آید

دلم می سوزد و کاری ز دستم بر نمی آید

هنوزم عاشقتم نشون به اون نشون که شب

از نگاه من مثل یه روز تازه روشنه

دل این عاشق خسته باز کبابه گل من

تو رو داشتن واسه اون مثل سرابه گل من

وقتی هستی همه دردامو فراموش می کنم

جای فانوس با یه فوت خورشید و خاموش می کنم

محفل آریایی تان طلایی،

دل هایتان دریایی،

شادیهایتان یلدایی،

بر شما مبارک باد این شب اهورایی

نمیگم آسمونو برات میارم رو زمین

نمیگم برای تو رد میشم از دیوار چین

پیش خورشید چشات لاف غزل نمی زنم

آخه من عاشقتم فقط همین، فقط همین

فکر نکن اگه بری بدون تو، همه ی هستی من میره به باد

خیلی وقته که با هم غریبه ایم، رنگ چشمای تو یادم نمیاد